درمان زخم حاد

درمان زخم حاد

افراد زیادی به دلایل مختلف آثار زخم در بدن خود دارند. معمولا زخم ها را به دو دسته حاد و مزمن تقسیم می کنند. با توجه به نوع زخم و سطحی یا عمیق بودن آن  روش های گوناگونی برای درمان زخم حاد  مطرح می شود. احتمالا شما به سراغ این مقاله آمده اید؛ چون خودتان دچار زخم حاد شده اید؛ یا یکی از نزدیکان شما در این حوزه مشکلی دارد.

در بهترین حالت هم لزوما فرد دارای زخم مشخصی نیست؛ بلکه هدف جمع آوری اطلاعات و آگاهی در این موضوع است. در بخش های بعدی در مورد زخم حاد، انواع آن و روشهای درمان زخم حاد، مطالبی را بیان می کنیم. هر دغدغه ای که در این موضوع دارید؛ قابل بررسی است. در ادامه همراه ما باشید.

درمان زخم حاد

 زخم حاد چیست؟

زخم حاد مسئله ای رایج در سراسر جهان است. در ساده ترین صورت برای تعریف زخم حاد می توان گفت: در زخم حاد بهبودی سریع و شروع ناگهانی وجود دارد. از طرفی زخم های حاد مدت کوتاهی از زمان شروع آنها می گذرد.

این نوع زخم ها در هر قسمت از بدن می تواند صورت بگیرد و ممکن است که یک خراش ساده یا یک زخم عمیق باشد. مدت زمانی که زخم حاد به درمان منجر می شود، حدود 4 هفته است. باید گفت هر فردی می تواند در معرض آسیب زخم حاد باشد. ممکن است شما نیز سابقه یک زخم حاد را روی پوست خود داشته باشید. کودکان یا بزرگسالان پرجنب و جوش و فعال نیز بیشتر در معرض خطر هستند.

با این توصیف، زخم مزمن در طی 4 هفته پیشرفتی در بهبودی از خود نشان نمی دهد. اگر درمان زخم حاد به درستی مورد توجه قرار نگیرد، می تواند به زخم مزمن تبدیل شود. از طرفی عواملی چون کهولت سن، دیابت، تغذیه نامناسب و … نیز در تاخیر درمان زخم حاد موثر هستند.

درمان زخم حاد

انواع زخم حاد

در این قسمت انواع زخم های حاد را با توجه به علت و سطح آن ذکر می کنیم.

زخم های بعد از جراحی

در این نوع، زخم توسط یک پزشک یا فردی حرفه ای و متخصص ایجاد می شود. این زخم ها می توانند به صورت باز یا بسته باشند. این زخم ها چون ناگهانی نیستند و طبق برنامه ای ظاهر می شوند، احتمال عفونت بعدی در آنها کم است ولی به دلایل مختلف ممکن است دچار عفونت شود که به سه دسته تقسیم می شوند.

تمیز: این نوع زخم که دارای عفونت و آلودگی نیست؛ احتمالا در اتاق جراحی یا محیطی استریل شده صورت گرفته است.

آلوده: زخمی ناشی از جراحی که به باکتری آلوده بوده ولی تحت کنترل است.

کثیف: نوعی از زخم بعد از جراحی، که دارای عفونت از نوع باکتریایی است.

زخم های بعد از آسیب

در این بخش زخم هایی نام برده می شود که در اثر آسیب ایجاد می شود. معمولا این زخم ها 4 نوع هستند که اشاره کوتاهی به هر نوع خواهیم داشت.

بریدگی : همان طور که از نام آن پیداست، پوست بریده شده و زخم ایجاد می کند. این بریدگی توسط جسمی نوک تیز اتفاق می افتد. اگر بریدگی در محل رگ های اصلی خون یا در نواحی مانند قبل یا ریه باشد، زندگی فرد در معرض خطر قرار خواهد گرفت.

پارگی: در پارگی جسمی غیر نوک تیز مسبب این شرایط است. در پارگی معمولا کبودی هم مشاهده می شود.

ساییدگی: در این وضعیت پوست به یک سطح زبر مانند آسفالت کشیده شده و به راحتی قابل تشخیص است و درد و خونریزی کمی وجود دارد.

کوفتگی: در این نوع، فقط کبودی قابل مشاهده است. چون عروق زیر جلدی پاره می شوند؛ این کبودی رخ می دهد.

درمان زخم حاد

زخم های ناشی از سوختگی

زخم هایی که در اثر سوختگی به وجود می آید، انواع مختلفی دارد و به سه نوع تقسیم می شود.

درجه اول

در این نوع از سوختگی فقط لایه بالایی یا همان اپیدرم دچار آسیب می شود. زمانی که به دلیل حضور طولانی در زیر نور خورشید، دچار سوختگی می شویم؛ همین سوختگی مطرح می شود.

درجه دوم

سوختگی در درجه دوم می تواند سطحی یا عمیق باشد. در نوع سطحی معمولا محل آسیب به رنگ قرمز است. اگر فشار داده شود، فرد احساس ناراحتی می کند. در نوع عمیق این نوع از سوختگی، رنگ پوست سفید می شود این ناحیه در مقابل فشار حساس است ولی دردناک نیست.

درجه سوم

در این نوع، رنگ پوست در ناحیه زخم سفید یا سیاه می شود. معمولا همراه با ترشح و درد نیست. در واقع محل زخم خشک می باشد.

درمان زخم حاد

درمان زخم حاد

به راحتی با در نظر گرفتن جوانب احتیاط می توان از برخی زخم ها و آسیب ها جلوگیری کرد. خصوصا به کودکان در محیط های جدید باید هشدارهای امنیتی داده شود. افراد مسن هم مانند کودکان در معرض آسیب بیشتری قرار دارند. از سالمندان هم در مواقع لزوم باید مراقبت بیشتری صورت گیرد.

در مورد روشهای درمان زخم حاد یا مراقبت باید محل آسیب و شدت آن را در نظر بگیریم. چندین روش کنترل و مراقبت را اینجا ذکر می کنیم. اما باید به یک نکته اشاره شود؛ که به منظور جلوگیری از عفونت، التهاب یا فشار درمان زخم حاد اهمیت بالایی دارد.

شناسایی منبع خونریزی و کنترل آن: در این مرحله با یک پارچه تمیز فشار کمی به محل آسیب وارد کرده و موجب کنترل خونریزی می شویم. این مرحله ممکن است؛ چند دقیقه به طول بیانجامد.

تمیز کردن محل زخم: از آب  گرم و صابون برای زخم های جزیی استفاده کرده و محل آسیب را تمیز می کنیم. لازم به ذکر است که قبل از اینکه از محلول استریل استفاده کنیم؛ از آب و صابون برای تمیز کردن محل زخم کمک می گیریم. تمیز کردن زخم شرایطی دارد که باید به درستی انجام شود به همین دلیل بهتر است از فردی مجرب برای این اقدام کمک بگیریم. زخم هایی که عمیق تر هستند از محلول آب و نمک برای درمان زخم حاد استفاده می کنیم.

تمیز کردن سطح زخم با کمک جراحی: اگر در محل زخم اشیا یا زباله یا خاکی مشاهده می شود؛ در حین جراحی باید پاک شوند. در این مرحله برای درمان زخم حاد بافت های مرده پوست باید برداشته شوند.

پانسمان یا باز گذاشتن: با توجه به محل و شدت زخم می توانید آن را با پانسمان بسته یا باز نگه دارید. گاه با توجه به نوع زخم به متخصص یا پرستار برای پانسمان کردن نیاز است. معمولا برای اینکه بافت آسیب دیده ترمیم شود و خطر عفونت نباشد؛ زخم با پانسمان بسته می شود. زخم آلوده  معمولا باز نگهداری می شود تا درمان زخم حاد سریع تر صورت گیرد.

مصرف دارو: در مورد زخم هایی که احتمال عفونت در آنها وجود دارد پزشک آنتی بیوتیک تجویز می کند. یا برای کاهش درد نیز از دارو های مورد نیاز استفاده می شود.

درمان زخم حاد

نتیجه گیری

سخن آخر اینکه در این مقاله تلاش کردیم در مورد زخم حاد تعریف ساده ای ارایه کنیم. اشاره کوتاهی به تفاوت زخم حاد و مزمن داشتیم. در ادامه در مورد انواع زخم حاد به اختصار نکاتی را ذکر کردیم و در نهایت روشهای مراقبتی و درمان زخم حاد را نیز بیان نمودیم. امیدواریم پاسخ سوالات خود را گرفته باشید.

آرزوی ما بی شک سلامتی شما در همه شرایط است. اما اگر به هر دلیلی دچار آسیب یا بیماری شدید؛ بتوانید روند بهبودی خود را به خوبی طی کنید. این اصل کلی را همه ما می دانیم که پیشگیری در درجه اول اولویت قرار دارد. اگر بتوانیم شرایط امنی برای خود و سایرین فراهم کنیم؛ قطعا ساده تر از طی مراحل درمان و بهبودی خواهد بود.

Source: www.woundcarecenters.org, www.woundcarecenters.org

پارساطب
ارسال دیدگاه