زخم بستر و اقدامات حفاظتی

زخم بستر و اقدامات حفاظتی

 زخم بستر از بین رفتن بافت ایسکمیک و مرگ سلولی است که به دلیل فشار طولانی مدت بافت ها ایجاد می شود و بیشتر روی برآمدگی هی استخوانی بدن مشاهده می شود.

شکل گیری زخم بستر:

عواملی که باعث تشکیل و تسهیل ایجاد زخم بستر می شوند:

موثرترین عامل در ایجاد زخم بستر ، فشار زیاد بر روی پوست است. شدت و مدت زمان فشار بسیار مهم است. اگر فشار پوستی به مدت 6-2 ساعت طول بکشد باعث ایسکمی می شود و اگر بیش از 6 ساعت طول بکشد باعث ایجاد زخم می شود.

زخم بستر و اقدامات حفاظتی

 علل اصلی زخم بستر:

  • رطوبت
  • اصطکاک
  • ملافه نامناسب
  • بهداشت نامناسب
  • پوزیشن های غلط
  • استفاده نادرست از ابزارهایی که برای کاهش فشار استفاده می شود
  • تغذیه نامناسب
  • پیشرفت سن
  • استرس روحی
  • سیگار کشیدن
  • درجه حرارت پوست
  • سوتغذیه

سنسورهای فشار پوست عملکرد تحریک کننده ای در برابر فشار بیش از حد دارد. به همین دلیل ، زخم بستر بیشتر در بیمارانی رخ می دهد که مانند پاراپلژی و کوادری پلژی احساس پوستی ندارند. در بیماران پاراپلژی، اسپاسم های غیر ارادی با ایجاد اصطکاک سبب تشکیل زخم بستر می شود.   از آنجا که اسپاستیسیته  سبب می شود بیمار به مدت طولانی در یک موقعیت بماند تشکیل زخم بستر را تسریع می کند.

زخم بستر ممکن است همیشه وابسته به بستر نباشد. به عنوان مثال ، یک فشرده سازی موقتی روی سطح پوست نیز می تواند در نتیجه له شدگی ایجاد شود. بهداشت نامناسب پوست نیز عامل مهمی در ایجاد زخم بستر است.

دلیل دیگر ایجاد زخم بستر در بیماران بستری ، تماس طولانی مدت ادرار با پوست به دلیل بی اختیاری مثانه است. بنابراین، آسیب بافتی همراه با دیگر عوامل منجر به ایجاد زخم بستر می شود. همچنین بهبود زخم بستر را دشوار می کند.

در تشکیل زخم بستر، سوء تغذیه و کم خونی نقش مهمی دارد زیرا باعث اختلال در تغذیه و ترمیم پوست و بافت می شود.

عفونت با برهم زدن تعادل سیستمیک و متابولیک بیمار بر تغذیه بافتی و دفاع بافتی تأثیر منفی می گذارد. عفونت به آسانی به بافت های ایسکمیک گسترش می یابد و مقاومت بافت را کاهش می دهد. بعد از تشکیل زخم بستر، حتی در ابتدا اگر عفونت وجود نداشته باشد، در زخم عفونت با آلودگی رخ می دهد. این هم از بهبود زخم بستر جلوگیری می کند.

زخم بستر و اقدامات حفاظتی

عوامل خطر در تشکیل زخم بستر:

– اصطکاک

– تغذیه ناکافی

– چاقی

– عفونت

– اختلال در گردش خون

– سن

– کم خونی

– ورم

– بیماری ها

مناطق تحت فشار و کاهش فشار:

اصل اساسی هم در پیشگیری و هم در درمان زخم بستر ، کاهش فشار و جلوگیری از فشار طولانی مدت است. هدف توزیع وزن بیمار به صورت یکنواخت و ایده آل است و اجازه ندهد فشار بالاتر از 32 میلی متر جیوه در هر قسمت از بدن وجود داشته باشد.

در مناطقی که وزن بدن در تماس با سطوح قرار دارد فشار شدیدتر است. قسمت هایی که وزن را حمل می کنند معمولا روی برآمدگی های استخوانی ایجاد می شود. مقاومت بافت های برآمدگی های استخوانی در برابر فشار کم تر از بافت های نرم است. در نتیجه تشکیل زخم بستر در این قسمت ها بیشتر است.

زخم بستر و اقدامات حفاظتی

قسمت هایی که زخم بستر بیشتر در آنها دیده می شود عبارتند از: استخوان خاجی ، دنبالچه و پاشنه پا. وزن زیاد بدن زمانی که بیمار دراز می کشد یا روی صندلی می نشیند بر روی برآمدگی های استخوانی قرار می گیرد. هنگام خوابیدن وزن بدن روی استخوان خاجی و وزن پاها را پاشنه ها حمل می کنند. بنابراین، زخم های بستر بیشتر روی ساکروم و پاشنه ها دیده می شود.

موقعیت بیمار برای به حداقل رساندن فشار در قسمت های در معرض خطر باید تغییر کند. بنابراین ، بار روی پوست به طور جزئی یا کامل برداشته می شوند. برای تغییر موقعیت چرخاندن سر و یا استفاده از بالش های کوچک کافی خواهد بود.

ابزارهای پیشگیری از زخم بستر:

نکاتی که در استفاده از تشک های مواج باید به آن توجه کرد:

– تشک مواج باید طوری روی بستر بیمار قرار گیرد که آن راکاملا پوشش دهد. پمپ تشک مواج باید در خارج از تخت گذاشته شود.

– تمام سلول های هوا باید کنترل شود و این سلول ها نباید باهم موازی و هم پوشانی داشته باشند.

– شلنگ هواي تشک بايد به پمپ وصل شود و از شل نبودن این اتصال اطمينان حاصل شود.

– روی تشک مواج باید با ملحفه تمیز پوشانده شود.

– دکمه قدرت در کنترل پنل باید با وصل کردن پریز برق به خروجی کار کند.

– گذر هوا به شیلنگ باید کنترل شود.

– دکمه فشار باید با توجه به وزن بیمار تنظیم شود.

– تا زمانی که بیمار روی تشک خوابیده است پمپ آن نباید از پریز خارج و دکمه آن خاموش شود.

– هنگام استفاده از تجهیزات الکتریکی باید مراقب باشید.

– زمانی که تشک در حال استفاده نیست، باید از برق  خارج شود.

– تجهیزات برق نباید در یک منطقه مرطوب باقی بمانند.

– باید مراقب سوراخ نشدن تشک مواج بود

زخم بستر و اقدامات حفاظتی

جلوگیری از زخم بستر:

اگر زخم بستر تشکیل شود ، وضعیت عمومی بیمار بدتر می شود، احساس درد و ناراحتی می کند، کیفیت زندگی کاهش می یابد، درمان و مراقبت سخت تر می شود، مدت زمان بستری در بیمارستان طولانی تر و هزینه های درمان افزایش می یابد. بنابراین، مهم ترین روش برای زخم بستر، اقدامات پیشگیرانه قبل از تشکیل زخم است.

می توان از تشکیل زخم بستر با توجه به مراقبت های خوب از بیمار تا حدود زیادی جلوگیری کرد و پیشرفت بیماری در مرحله اول را متوقف کرد. تشخیص زودهنگام زخم، تشخیص زودهنگام بیمار در معرض خطر بالای زخم بستر و مداخله زودهنگام ، اولین اقدامات در پیشگیری از زخم بستر است.

Source: www.gizemer.blogspot.com

پارساطب
ارسال دیدگاه