مدیریت بوی زخم

مدیریت بوی زخم

پس زمینه

بوی بد زخم هایی که بهبودی پیدا نمی کنند در میان بیمارانی که به پایان زندگی خود نزدیک می شوند مشکلی شایع است . حال این بو می تواند از زخم بستر ، بیماری های عروقی و یا تومور ها نشأت بگیرد . در صورتی که بوی بد زخم بسیار زننده باشد ، باعث منزوی شدن فیزیکی و اجتماعی بیمار شده و تصوری که فرد از بدن خود داشته و ارزشی که برای خود قائل است را کاهش دهد ؛ این اتفاقات می تواند به چالشی بزرگ برای مراقبان بیمار تبدیل شود .

 

مدیریت بوی زخم

پاتوفیزیولوژی

بوی بد زخم ناشی از محصولات جانبی فعالیت های متابولیکی موجودات بی هوازی و گِرَم منفی است . میزان تولید بوی عفونت های عمیق تر (به عنوان مثال سلولیت ها و عفونت های نکروزان) کم بوده و قابل توجه نیست .

مدیریت

درمان علت اصلی زخم در اغلب بیمارانی که مبتلا به بیماری های پیشرفته هستند ، محدود است ؛ در حالی که باید بدین موضوع توجه شود . فرقی نمی کند بیمار در چه شرایطی قرار داشته باشد ، تلاش برای رفع بوی زخم امری مهم است ؛ حال چه درمان بوی بد زخم باشد ، چه پنهان کردن آن .

  • مشخص کردن دلیل بوی بد زخم
  • برداشتن بستر آلودگی و بوی بد زخم (به عنوان مثال دبریدرمان بافت مرده یا نکروز )
  • کنترل کردن عفونت . برای این کار چندین راه وجود دارد ، و در تمامی این راه ها هدف ، جلوگیری از رشد و نمو باکتری های بی هوازی است :
  1. مترونیدازول موضعی که به صورت ژل در بازار قابل خریداری است . مترونیدازول به عنوان یک داروی ضد التهاب و همچنین ضد عفونی کننده در برابر باکتری های بی هوازی عمل کرده و بدین ترتیب بوی بد زخم را کاهش می دهد . ژل مترونیدازول یک یا دو بار در روز به مدت 2 هفته (در صورت نیازِ مجدد ، این دوره قابل تکرار است ) ، مستقیما بر روی زخم مالیده می شود ؛ مطالعات نشان داده است که پس از گذشت 2 تا 3 روز بوی بد زخم کاهش پیدا می کند .
    در یکی از مطالعات ، 63% از بیمارانی که دوره ی استفاده از ژل مترونیدازول را گذرانده بودند ، شاهد از بین رفتن بوی بد زخم خود شدند .
    هزینه ی استفاده از این ژل ، اگر به شکل ترکیبی باشید چند دلار هزینه داشته و در صورتی که به شکل بسته های 45 گرمی تجاری خریداری شود می تواند 90 تا 150 دلار هزینه در پی داشته باشد .
    علاوه بر ژل مترونیدازول می تواند از قرص های آن نیز استفاده کرد ، بدین منظور باید قرص شکسته و پودر شده و سپس بر روی زخم پاشیده شود .
    استفاده ار پانسمان های آغشته شده به محلول نمکی نرمال و مترونیدازول وریدی نیز به عنوان یک کنترل کننده ی مفید بوی بد زخم گزارش شده است .
  2. در صورتی که تشخیص داده شود بوی بد زخم بیمار ، ناشی از بافت های عفونت کرده ی عمیق است ، می توان از مترونیدازول سیستمیک استفاده کرد . در کنار استفاده از مترونیدازول موضعی و یا به جای استفاده از نوع موضعی آن ، می توان از 500 میلی گرم مترونیدازول سیستمیک به صورت تزریقی (IV) و یا خوراکی ، 3 یا 4 بار در روز استفاده کرد . عوارض جانبی احتمالی سیستمیک شامل حالت تهوع و اسهال است .
  3. ثابت شده است که سولفادیازین نقره ای موضعی (قیمت : 4 – 20 دلار) ، در کنترل بوی زخم های سطحی مفید است . در چندین مطالعه ، پاسنمان های حاوی نقره نسبت به پانسمان های غیر نقره ، در کاهش بوی بد زخم به طور موثر تری عمل کرده اند .
  4. کادکسومر آیودین (Cadexomer Iodine) ، یک ماده ی ضد میکروبی است که به صورت آهسته یُد را وارد زخم می کند ؛ نشان داده شده است که در صورت استفاده از کادکسومر آیودین تعداد باکتری ها و بوی بد زخم های وریدی کاهش پیدا می کند . این محصول ضد میکروبی به شکل های پماد ، پودر و باند آغشته به آن قابل خریداری است .
    علاوه بر کارایی ذکر شده ، کادکسومر آیودین قابلیت جذب ترشحات التهابی را داشته و در مواردی که نیاز به رفع بوی بد زخم و جذب ترشحات ، به صورت همزمان باشد ، استفاده از آن بسیار کارآمد است .
    از عوارض جانبی کادکسومر آیودین می توان به احساس سوزش در هنگام استفاده اشاره کرد .
  5. اگر چه مطالعات در این مورد محدود است اما بر اساس گزارشات موجود ، استفاده از ماست یا باترمیلک برای 15 دقیقه ، بعد از تمیز کردن زخم ، می تواند بوی بد زخم را کنترل کند . تصور می شود که این دو با کاهش PH زخم ، تکثیر باکتری ها را مدیریت می کنند .
  6. عسل می تواند به عنوان یک ماده ی ضد عفونی کننده عمل کند و تا امروز به طور فزاینده ای خاصیت ترمیمی عسل ، مورد بررسی و مطالعه قرار گرفته است . شواهدی وجود دارد که نشان می دهد عسل ممکن است در کنترل بوی بد زخم و همچنین درد ناشی از آن ، موثر واقع شود .

مدیریت بوی زخم

  • پنهان کردن بوی بد زخم :

  1. استفاده از مواد معطر مانند : شمع های معطر ، اسپری های خوشبو کننده ی هوا ، روغن های معطر مانند روغن نعنای تند ، دانه های قهوه و جوشاندن شراب سیب ، همگی برای پنهان کردن بوی بد خم استفاده می شوند .
  2. جذب کننده ها : ذغال می تواند مولکول های معطر را جذب کند ؛ یک سبد ذغال چوب (بریکت) را می توان با احتیاط در اتاق بیمار قرار داد . همچنین انواع پانسمان های ذغالی در بازار موجود هستند ، گرچه ممکن است کمی گران باشند ! پانسمان زغال ، بر روی پانسمان اولیه قرار گرفته و در صورتی که خشک باقی بماند می توان چندین بار از آن استفاده کرد .
  3. گاهی اوقات از جوش شیرین در میان لایه های پانسمان می توان به عنوان جاذب بوی بد زخم بهره برد .
  4. خاک گربه نیز مشابه با بریکت های زغال چوب عمل کرده و می توان از آن برای کاهش بوی محیط استفاده کرد .

حمایت و آموزش

ممکن است یک ناراحتی روحی و روانی همراه با بوی بد زخم برای بیمار به وجود بیاید : شرمندگی ، خجالت و انزوا . علاوه بر مراجعه به متخصصان مراقبت از زخم ، استفاده از خدمات پشتیبانی روان شناختی و روحی می تواند در کمک به بیماران و خانواده ی آن ها ، برای کنار آمدن با یک زخم مزمن همراه با بوی بد ، بسیار کمک کننده باشد .
تا جایی که امکان دارد باید به بیمار و مراقبان او ، آموزش های لازم در مورد زخم های مزمن و چگونگی کنترل بوی بد زخم داده شود . پزشک و پرستارانی که وظیفه ی مراقبت از بیمار را بر عهده دارند ، باید برای جلوگیری از هر گونه بروز ناراحتی ناشی از بوی بد زخم و به وجود آمدن فاصله بین بیمار و خانواده ی او ، آموزش های لازم را ببینند .

مدیریت بوی زخم

 

پارساطب
ارسال دیدگاه