8 مشکل پا که دیابتی ها باید به آن توجه کنند

8 مشکل پا که دیابتی ها باید به آن توجه کنند

با اشاره به اهميت مداخله زودرس در درمان زخم هاي پا،  اين مشكل مي تواند عواقب جدي از جمله از دست دادن اندام داشته باشد. بنابراین ، بیماران دیابتی برای محافظت از پاهای خود و جلوگیری از زخم باید به چه مواردی توجه کنند؟

بیان شده است که تقریباً 350 میلیون نفر در جهان از دیابت رنج می برند. مشخص شده است که میزان ابتلا به دیابت از اولین گزارش جهانی که در سال 1980 توسط سازمان بهداشت جهانی  منتشر شد ، 4 برابر افزایش یافته است و توضیح داده شده که دلیل این افزایش چشمگیر ناشی از افزایش دیابت نوع 2 به دلیل اضافه وزن و چاقی است.

اگر دیابت در طولانی مدت کنترل نشود ، ممکن است باعث از دست رفتن اندام در اثر زخم پای دیابتی ، سکته قلبی ، سکته مغزی ، نابینایی ، نارسایی کلیه شود.  پاهایی که وزن بدن را تحمل می کنند و تحت فشار زیادی قرار دارند ، مستعدترین اندام در معرض صدمات هستند. بیشتر مشکلات پا با مراقبت نامناسب یا ناکافی از پا و مشکلات مربوط به کفش اتفاق می افتد. خصوصاً کوتاه کردن نادرست ناخن ها ، فرورفتگی ناخن در گوشت ، کالوس ، بریدگی  ، سوختگی ، قارچ بین انگشتان پا و ناخن ها از مهم ترین دلایل ایجاد زخم پا است.

8 مشکل پا که دیابتی ها باید به آن توجه کنند

توجه به مشكل گانگرن!

انسداد عروق می تواند یک مشکل جدی در زخم های مزمن پا ایجاد کند ، اطلاعات زیر را برای بیمارانی که دچار چنین مشکلاتی هستند به اشتراک گذاشتیم. در صورت بروز اختلالات گردش خون مانند تنگ شدن و انسداد در رگ های پا ، اکسیژن کافی و مواد مغذی که بافت را تغذیه می کنند نمی توانند به پاها برسند. در این حالت ممکن است بافت ها بمیرند یا حتی باعث بروز مشکل گانگرن در پاهای بیمار شوند. علاوه بر این ، به دلیل اختلال در گردش خون ، ممکن است باعث ایجاد زخم هایی در بیمار شود که زخم پای دیابتی می نامیم.

با توجه به گرفتگی  رگ ها ، آنتی بیوتیک های داده شده برای درمان عفونت در زخم موجود به میزان مطلوب به بافت نمی رسند. به علت گرفتگی رگ ها ، عفونت در بیمار رخ می دهد ، مشکلاتی در طی روند درمان زخم های مزمن پا ایجاد می شود.

در دیابت درمان نشده و کنترل نشده ، مشکلات مربوط به عصب در پاها  باعث کاهش درد ، دما و احساس لمس بیمار می شود. عدم احساس درد در اثر نوروپاتی سبب می شود درد اجسام خارجی مانند ناخن  و سوزن در پاها احساس نشود و بیماران متوجه زخم های ایجاده شده نشوند. این نوع زخم های بدون توجه مستعد عفونت است و زخم های رخ داده می توانند پیشرفت کنند. در بیماران دیابتی که از سردی پاها شکایت دارند و برای گرم کردن پای خود را به اجاق گاز و بخاری نزدیک می کنند سوختگی نیز می تواند رخ دهد. از آنجایی که فرورفتگی ناخن ایجاد درد نمی کند ، بیمار فقط از این وضعیت زمانی که عفونت رخ داده و پای او متورم شود آگاه می شود.

8 مشکل پا که دیابتی ها باید به آن توجه کنند

8 مشکل پا که دیابتی ها باید به آن توجه کنند:

8 موقعیتی که افراد مبتلا به دیابت با آگاهی از اینکه پای آنها در معرض خطر است ، برای جلوگیری از آسیب دیدگی باید رعایت کنند:

  • تاول در پاها
  • میخچه
  • قارچ بین ناخن و انگشتان
  • خشکی پا
  • احساس سردی و بی حسی در پاها
  • ناخن های ضخیم ، تغییر شکل یافته و یا رشد ناخن به داخل ، فرورفتگی ناخن در گوشت
  • درد در پاها بعد از چند متر پیاده روی و احساس نیاز به استراحت
  • درد ساق پا که از بین نمی رود و خواب را مختل می کند

“در صورت بروز مشکلاتی از جمله این موارد ، باید فوراً با یک متخصص مشورت کنند ، زیرا مداخله اولیه مهم است.”

درمان زخم پای دیابتی از دو طریق پیشرفت می کند ، روند درمان به شرح زیر است. اولین مورد ، تنظیم عوامل ایجاد کننده زخم است. بیمار مبتلا به زخم پای دیابتی ابتدا باید سطح قند نامنظم را تنظیم کند.

اگر بیمار به دلیل دیابت انسداد عروقی داشته باشد ، میزان انسداد باید مشخص شود و پس از تشخیص باید برای درمان برنامه ریزی شود.

سطح نوروپاتی ، یعنی تعیین اعصاب در ناحیه زخم ، وجود از بین رفتن عصب و درمان طبق این شرایط باید شکل بگیرد.

مرحله دوم یک فرایند حرفه ای برای مراقبت از زخم است که با پروتکل مناسب تهیه شده است.

محصولات مراقبت از زخم مطابق با شرایط زخم توسط متخصص مراقبت از زخم انتخاب می شوند و بیمار باید مرتباً پانسمان داشته و پیگیری شود. پیگیری منظم در درمان زخم بسیار مهم است. بنابراین باید پیگیری شود که آیا زخم آلوده است یا خیر.

در زخم پای دیابتی ، بستن زخم با برداشتن بافت مرده ضروری است. پس از این مراحل دو مرحله ای ، روند درمان زخم ناشی از دیابت کامل می شود.

8 مشکل پا که دیابتی ها باید به آن توجه کنند

اگر درمان نشود چه اتفاقی می افتد ؟

اگر زخم پای دیابتی درمان نشود ، یا در زخم هایی که معالجه به تأخیر می افتد ، ممکن است بیمار اندام خود را از دست بدهد. بعلاوه این ممکن است به دلیل تأثیر منفی آن بر وضعیت سلامتی عمومی بیمار ، مشکلات دیگری مانند از دست دادن بینایی و مشکلات کلیوی در بیمار ایجاد کند. حتی می تواند مشکلات جدی ایجاد کند که می تواند باعث از بین رفتن جان بیمار شود.

Source: www.sozcu.com

پارساطب
ارسال دیدگاه