درباره ی جای زخم

تشکیل جای زخم: وقتی پوست به نظر می رسد بهبود یافته است ممکن است پس از بهبود جراحات پوستی ، که تقریباً در زندگی اجتناب ناپذیر است ، جای زخم های کم و بیش قابل توجهی باقی بماند. نکات تعیین کننده برای ایجاد یک اسکار نامشخص یا تا حد ممکن قابل مشاهده ، مدیریت دقیق زخم ، ترمیم بدون عفونت و استعداد ژنتیکی هر فرد است.

خبر خوب این است که تشکیل اسکار می تواند تحت تأثیر درمان موثر و هدفمند اسکار قرار گیرد.

نکات مهم در مورد تشکیل اسکار:

• اسکار زمانی ایجاد می شود که نه تنها بالاترین لایه پوست (اپیدرم) بلکه لایه های عمیق پوست نیز آسیب ببینند.
• جای زخم دائمی است.
• جای زخم مرحله نهایی قابل مشاهده در ترمیم زخم است که در سه مرحله طبقه بندی می شود: مرحله التهاب ، مرحله تکثیر و مرحله بازسازی.
• روند تشکیل اسکار ممکن است یک یا دو سال طول بکشد. در این مدت می توانید بر ظاهر آن تأثیر مثبت بگذارید. هرچه زودتر شروع کنید ، بهتر است.
• جای زخم هایی که به دقت مراقبت می شوند ، نرم تر ، مات تر و کم تر برجسته می شوند.

چه زمانی اسکار ایجاد می شود؟

اسکارها معمولاً پس از آسیب دیدن لایه های عمیق پوست ایجاد می شوند. یک برش کوچک یا یک خراش سطحی اغلب فقط به بالاترین لایه پوست ، اپیدرم آسیب می رساند. در این حالت ، با شروع از پایین ترین لایه اپیدرم ، یک لایه پوست  سالم تشکیل می شود که زخم را می پوشاند. پوست تازه شکل گرفته معمولاً همان عملکردهای پوست اطراف را انجام می دهد و پس از چند هفته مانند قبل به نظر می رسد.

در آسیب هایی که تا درم ، یعنی لایه میانی پوست گسترش می یابد ، وضعیت متفاوت است. در اینجا ، بافت اسکار متشکل از الیاف کلاژن غیر الاستیک باقی مانده است. وقتی پوست آسیب می بیند ، عوامل بیماری زا می توانند به راحتی از زیر پوست عبور کنند. به همین دلیل ، سیستم دفاعی بدن هنگام بستن زخم ، از پیش زمینه محافظت می کند و سعی می کند زخم را در اسرع وقت ببندد. در نتیجه ، ممکن است اغلب یک جای زخم نامنظم باقی بماند. تشکیل جای زخم آخرین مرحله قابل مشاهده در ترمیم زخم است که در سه مرحله طبقه بندی می شود:

• مرحله التهاب: خونریزی متوقف می شود ، سیستم دفاعی بدن با عوامل بیماری زای نافذ مبارزه می کند ، میکروب ها و اجسام خارجی از زخم خارج می شوند.
• مرحله تکثیر: پس از چند روز ، مرحله تکثیر با تشکیل سلول های پوستی جدید و بسته شدن زخم آغاز می شود.
• مرحله بازسازی: پوست تازه شکل گرفته برای بازیابی عملکردهای قبلی خود تنظیم شده و ممکن است یک جای زخم کم یا برجسته باقی بماند.

بافت اسکار: پوست بی کیفیت است؟

بر خلاف پوست آسیب ندیده ، بافت اسکار را می توان پوستی با کیفیت کم تر نامید. بر خلاف پوست سالم با الیاف متقاطع الاستیک ، الیاف کلاژن موجود در بافت اسکار به طور موازی قرار دارند و در نتیجه انعطاف پذیری کم تری دارند. علاوه بر این بافت اسکار، فاقد اجزای اساسی پوست سالم مانند بافت اسکار ، ریشه مو ، غدد عرق و سباسه است. جدا از این ، بافت اسکار تازه تشکیل شده توانایی تغذیه خود با رطوبت کافی یا ذخیره رطوبت را ندارد.

تشکیل اسکار باعث ایجاد چه شکایاتی می شود؟

جای زخم های جدید اغلب قرمز و کمی بالاتر از پوست اطراف است. با این حال ، هرچه زمان می گذرد ، بافت اسکار کمرنگ می شود. این ناحیه رنگ پریده ، بدون مو و به طور کلی صاف باقی می ماند. پوست تازه شکل گرفته از خاصیت ارتجاعی کم تری برخوردار است و در مدت زمان حدود یک تا دو سال به رشد خود ادامه می دهد. شکایات معمولی که یک اسکار می تواند در مرحله بازسازی ایجاد کند عبارتند از:

• خارش
• احساس کشیدگی
• درد و
•  یک حساسیت افزایش یافته به نور خورشید

بعلاوه ، جای زخم بسته به دامنه و ناحیه بدن می تواند برای فرد مشکلاتی در ظاهر ایجاد کند. ممکن است همیشه با لباس پوشیده نشود. به همین دلیل ، به خصوص در مناطق حساس مانند صورت یک درمان خوب جای زخم نقش مهمی دارد.

اسکارهای مختلف چگونه ایجاد می شوند؟

جای زخم هایی که از نظر ظاهری برجسته یا فرو رفته باشند ، واقعاً متفاوت هستند. بنابراین چگونه این اتفاق می افتد و انواع جای زخم ها کدامند؟  پاسخ، به نوع آسیب اساسی مربوط می شود. به غیر از جای زخم های صاف ایده آل ، انواع زیر را می توان مشاهده کرد:

اسکار هیپرتروفیک: اینها قرمز ، متورم و برجسته به نظر می رسند. علت آن واکنش های طولانی مدت است که باعث تولید بیش از حد بافت همبند و کلاژن می شود.

اسکار آتروفیک: این اسکارها به طور کلی جای زخم های فرورفته هستند که در نتیجه ضایعاتی مانند آکنه ایجاد می شوند.

اسکارهای اسکلروتیک: معمولاً سخت و غیر کشسان ، ممکن است در اثر سوختگی ایجاد شود.

Source: www.bepantholantiscar.com