دیابت باعث سه آسیب اصلی و مشکلات جدی در پاها می شود

دیابت، یک بیماری مزمن است که با سطح قند بالا در خون پیشرفت می کند و به مرور زمان باعث آسیب به کلیه ها، اعصاب، چشم ها و عروق می شود. دیابت توانایی بدن برای مبارزه با عفونت ها را در طول زمان کاهش می دهد. اگر دیابت به خوبی کنترل نشود، به مرور زمان، نقص در سیستم ایمنی رخ می دهد.

دیابت باعث ایجاد مشکلات جدی با سه آسیب اصلی به پاها یا ساق پاها در طول زمان می شود:

با آسیب عروقی به نام آنژیوپاتی، تغذیه پا مختل می شود. کاهش جریان خون می تواند منجر به تشکیل زخم پای دیابتی و عفونت در بافت نرم، استخوان یا عضلات پا شود. این فرآیند می تواند به تشکیل قانقاریا در پاها و قطع پاها منجر شود.

با آسیب عصبی به نام نوروپاتی، حس و احساس پا مختل می شود. از آنجایی که پاها ضربه و فشار مکرر را احساس نمی ‌کنند، زخم‌های بدون درد و بهبود ایجاد می شود.

همانطور که سیستم ایمنی تحت تاثیر قرار می گیرد، توانایی آن برای مبارزه با عفونت مختل می شود و عفونت های جدی رخ می دهد.

در صورت عدم رعایت احتیاط، این سه عامل در کنار هم قرار می گیرند و در نتیجه زخم های عفونی و بدبو در پاها ایجاد می شود . این فرآیند می تواند از سطوح مختلف تا قطع عضو با تشکیل قانقاریا در پاها و ساق پاها پیش رود.

علل زخم:

دلایل زیادی وجود دارد که منجر به ایجاد زخم در پاها یا ساق پاها می شود.

• اهای باریک و کفش های سفت شایع ترین علت هستند. اگر لکه های قرمز یا پینه روی پاهای خود دارید، کفش های شما مناسب نیستند. شما باید هر چه زودتر آن را تغییر دهید.
•  اگر پا دارای بونیون، انگشت چکشی و صافی کف پا باشد باید کفش مناسب پوشید.
•  ایستادن طولانی مدت و دیابت کنترل نشده باعث آسیب عصبی می شود و برای ایجاد زخم پا مناسب می شود. از آنجایی که احساس درد پا در نتیجه آسیب عصبی ناپدید می شود، بیماران متوجه تشکیل زخم نمی شوند.
• در دیابت کنترل نشده، اختلال در گردش خون در پا منجر به بدتر شدن کیفیت بافت می شود.
• صدمات پا با ضربه
• عفونت؛ عفونت قارچی پا سد پوستی را مختل می کند. رشد ناخن ها در گوشت باعث ایجاد زخم می شود.
• سیگار کشیدن یکی از عوامل اصلی خطر است که گردش خون در پاها را مختل می کند.

یافته ها و شکایات بالینی:

• درد مداوم که معمولاً با راه رفتن افزایش می یابد و با استراحت تسکین می یابد
• قرمزی موضعی پا نشان دهنده عفونت است
• تورم و ضعف در از دست دادن حس در پا
• ایجاد زخم در پاها و ترک در پوست
• اگر آسیب عصبی جدی وجود داشته باشد، ممکن است دردی در زخم وجود نداشته باشد.
• اگر گردش خون جدی وجود داشته باشد، سیاه شدن و قانقاریا دیده می شود و معمولاً از انگشتان شروع می شود.

تشخیص و معاینه:

• نازک شدن پوست پا، ریزش مو، ضخیم شدن ناخن ها، ضخیم شدن کف پا و تشکیل زخم با از دست دادن حس به طور کلی نشان دهنده تشکیل زخم دیابتی است. پزشک شما همه اینها را زیر سوال خواهد برد.
• از نظر عفونت، آزمایش خون با CBC،  Sedim  و CRP انجام می شود. ممکن است برای بررسی عفونت های استخوانی مانند استئومیلیت، اشعه ایکس گرفته شود.
• گردش خون پا و ساق با سونوگرافی داپلر ارزیابی می شود.
• آنژیوگرافی مطمئن ترین آزمایش برای نشان دادن گردش خون در پاها است.

درمان:

• جلوگیری از وقوع آن بسیار مهم است.
• جوراب های پشمی باید پوشیده شوند. جوراب های الاستیک گردش خون را مختل می کند.
• پاها باید از ضربه و فشار جزئی محافظت شوند. باید از کفش های مناسب و راحت استفاده کرد. برای پای دیابتی باید از کفش های مخصوص استفاده شود.
• هر گونه اشیایی که در داخل و خارج از خانه شما در حین راه رفتن به پا می خورد را از بین ببرید. از شب خواب در شب استفاده کنید.
• به کوتاه کردن و مراقبت از ناخن توجه کنید. بعد از شستن پاها یا بعد از وضو از حوله پا استفاده کنید.
• ورزش های منظم را با کفش های مناسب و راحتی از نظر ارتوپدی انجام دهید.
• سیگار را حتما باید ترک کرد.
• مهم تر از همه، قند باید کنترل شود.

درمان پزشکی:

• در صورت وجود عفونت باید از آنتی بیوتیک استفاده کرد.
• برای عروق باید از رقیق کننده های خون استفاده شود
• در صورت ایجاد زخم، باید با متخصص مشورت شود و مراقبت های منظم از زخم انجام شود. 
• مراقبت از زخم باید جدی و چند رشته ای باشد.
• در صورت وجود بونیون، پینه یا ناخن فرورفته در پا، باید درمان شود.
• در نتیجه اگر اقدامات احتیاطی و درمانی زودهنگام پای دیابتی انجام نشود، منجر به قانقاریا و قطع عضو می شود.

source: https://www.eortopedi.com/diyabetik-ayak