تشخیص عفونت در زخم

همیشه در زندگی روزمره بریدگی و ساییدگی اتفاق می افتد. اغلب این زخم ها به  آسانی بهبود می یابند. اما گاهی اوقات رسیدن باکتری ها به زخم سبب عفونت های خطرناک می شود. تشخیص زودهنگام سبب درمان سریع تر و موثرتر عفونت می شود. بیشتر عفونت ها با آنتی بیوتیک درمان می شوند اما این بستگی به شدت عفونت نیز دارد. علائم عفونت قرمزی، التهاب زخم و درد مداوم  است.

بررسی افزایش درد، تورم، قرمزی یا حرارت اطراف زخم :

1. ابتدا دست ها شسته می شود. همیشه قبل از بررسی یک زخم دست ها باید شسته شود. اگر عفونت زخم نگران کننده باشد، مالش انگشت های کثیف در اطراف زخم می تواند آن را بدتر کند. قبل از انجام هر کاری باید دست ها را کاملا با صابون ضد باکتری و آب شست. همچنین پس از لمس زخم نیز دست ها باید شسته شود.
2. زخم از نزدیک بررسی می شود. پانسمان هنگام بررسی زخم باید باز شود. این کار با دقت انجام می شود تا امکان آسیب در ناحیه وجود نداشته باشد. در صورت چسبیدن پانسمان به زخم برای درآوردن آن از آب شیرین استفاده می شود. پانسمان کثیف دور انداخته می شود.
3. وجود قرمزی یا تورم در زخم بررسی می شود. وجود قرمزی در زخم و یا گسترش قرمزی به خارج از منطقه زخم ، ممکن است نشان دهنده عفونت باشد. ممکن است پوست ناحیه آسیب دیده حرارت داشته باشد. در صورت وجود هر کدام از این علائم ، به متخصص مراجعه کنید.
4. بررسی درد. از نشانه های عفونت درد تازه شروع شده و یا افزایش درد است. نشان دهنده عفونت فقط  درد و یا علائم دیگر (مانند تورم، حرارت و التهاب) همراه با درد می تواند باشد. اگر در ناحیه زخم متوجه درد شدید، به متخصص مراجعه کنید. به طور کلی، بهترین شاخص برای تشخیص عفونت زخم تورم، حرارت ، حساسیت و درد در محل زخم است. ممکن است یک درد خفیف احساس شود. خارش در عفونت وجود ندارد.
5. از پماد آنتی بیوتیک تا زمانی که متخصص توصیه نکند برای زخم استفاده نکنید. مطالعات هیچ شواهدی را نشان نداده اند که پماد آنتی بیوتیک به طور قابل توجهی عفونت زخم را کاهش می دهد. برای عفونت کوچک و سطحی ، متخصص ممکن است پماد آنتی بیوتیکی را توصیه کند.

بررسی وجود التهاب یا ترشح در زخم:

1. زخم را باید از لحاظ وجود التهاب زرد و سبزرنگ و یا ترشح بررسی کرد. بوی این ترشحات نیز مهم است و می تواند نگران کننده باشد. از نشانه های عفونت در زخم التهاب یا ترشحات تیره رنگ است. باید در اسرع وقت به متخصص مراجعه کرد. برخی از این ترشحات زخم تا زمانی که مایع پراکنده و روشن است طبیعی است. ممکن است باکتری ترشحات روشن که زرد یا سبز رنگ نیست را ایجاد کند. در چنین مواردی، ممکن است متخصص برای تعیین علت عفونت ترشحات را بررسی کند.
2. وجود التهاب در اطراف زخم را باید بررسی کرد. وجود التهاب زیر پوست اطراف ناحیه آسیب دیده ممکن است نشانه عفونت باشد. از نشانه های عفونت تجمع التهاب، حساسیت، وجود یک توده زیر پوست نیز می تواند باشد و باید جدی گرفته شود.
3. پس از بررسی زخم، پانسمان استریل جدید انجام می شود. در صورت نبود نشانه های عفونت ، پانسمان زخم را محافظت می کند. در صورت وجود نشانه های عفونت ، تا زمانی که به متخصص مراجعه کنید استفاده از یک باند استریل از آلودگی بیشتر زخم جلوگیری می کند.
4. در صورتی که التهاب زخم ادامه داشته باشد، به متخصص مراجعه کنید. بعضی از ترشحات از زخم زمانی که بدن با عفونت مبارزه می کند، ممکن است عادی باشد. اما زمانی که التهاب به رنگ زرد یا سبز تبدیل شود و میزان التهاب افزایش یابد (یا متوقف نشود)، باید به متخصص مراجعه کنید.

بررسی سیستم لنفاوی برای عفونت:

1. خطوط قرمز روی پوست اطراف زخم باید بررسی شود. ممکن است متوجه دور شدن این خطوط از زخم و حرکت در امتداد پوست شوید. شکل گیری خطوط قرمز روی پوست در اطراف زخم ممکن است به معنی انتقال عفونت به سیستم لنفاوی باشد. این نوع عفونت (لنفاژیت) می تواند جدی باشد. در صورت وجود خطوط قرمز در ناحیه زخم و  تب  باید فورا به متخصص مراجعه کنید.
2. اولین کار پیدا کردن نزدیک ترین گره های لنفاوی به زخم است . گره های لنفاوی در اطراف زیر بغل نزدیک به بازوها هستند. نزدیک ترین آنها در اطراف ناحیه کشاله ران در قسمت پاها است. باکتری ها در طول پاسخ ایمنی در این غده ها به دام می افتند. گاهی اوقات حتی اگر خط قرمز روی پوست وجود نداشته باشد ممکن است عفونت در سیستم لنفاوی وجود داشته باشد.
3. هرگونه اختلال در گره های لنفاوی بررسی می شود. برای اعمال فشار خفیف از 2یا 3 انگشت استفاده می شود و با دست بزرگ شدن گره های لنفاوی کنترل می شود . گره های لنفاوی در حال رشد ممکن است حساس باشند. راه نسبتا آسان برای پیدا کردن اختلال؛ استفاده از دو دست هم زمان برای هر دو طرف است. اگر گره های لنفاوی سالم باشند، هر دو طرف باید به طور کلی یکسان و متقارن نباشند.

Source: www.wikihow.com