سوالات متداول درباره زخم

زخم مزمن چیست؟

زخم هرگونه شکستگی روی پوست یا بافت عمیق است. در این مشکل به طور معمول پوست به سرعت خود به خود بهبود می یابد. زخم هایی که به راحتی بهبود نمی یابند ، زخم های مزمن نامیده می شوند. آنها برای بهبود نیاز به مراقبت ویژه دارند. زخم های مزمن می توانند به علل زیر باشند:

• زخم های جراحی که دوباره باز می شوند.
• پوستی که در صورت فشار بیش از حد روی ناحیه استخوانی از بین می رود. (زخم های بستر)
• آسیب های پا یا گردش خون ضعیف (زخم های شریانی یا وریدی)
• از دست دادن گردش خون و احساس به دلیل دیابت (زخم های دیابتی)

چرا ترمیم زخم من سریع نیست؟

گاهی اوقات باکتریها (میکروب ها) مشکل ساز می شوند. وقتی زخم باز دارید ، ورود باکتری های به پوست به راحتی انجام می شود. باکتریهای موجود در زخم شما باعث آلودگی می شوند. گرچه همه باکتری ها خطرناک نیستند. عفونت به معنای تولید مثل باکتری است و یعنی تعداد زیادی از باکتری در زخم وجود دارد که به بافت نرم حمله کرده و مانع بهبودی می شود.

عوامل دیگری که باعث کندی در ترمیم زخم می شوند عبارتند از:

• تغذیه ضعیف
• بیماری های خاصی مانند دیابت یا بیماری های کبد ، کلیه یا ریه ها
• درمان های خاصی مانند شیمی درمانی یا پرتودرمانی
• سیگار کشیدن
• چاقی

چگونه می توانم به بهبود زخم کمک کنم؟

همه زخم ها به یک شکل بهبود می یابند. ابتدا بافت قرمز جدیدی در روی زخم جمع می شود. سپس پوست جدیدی از لبه ها رشد کرده و بافت قرمز را می پوشاند. اگر بهترین شرایط را برای رشد بافت جدید ایجاد کنید ، زخم شما سریعتر بهبود می یابد. این بدان معنی است که زخم خود را تمیز ، گرم و مرطوب نگه دارید. آنچه باید انجام دهید شامل موارد زیر است:

• دست هایتان را بشویید. مهمترین کاری که شما و مراقبانتان می توانید برای جلوگیری از عفونت انجام دهید ، شستن دست ها است. می توانید از آب و صابون یا محصولاتی بر پایه الکل استفاده کنید.  دقت داشته باشید که قبل و بعد از لمس زخم آن را بشویید.
• یک پانسمان تمیز روی زخم خود داشته باشید. پانسمان میکروب ها را دور نگه می دارد و از زخم در برابر آسیب محافظت می کند. آنها همچنین به جذب مایعی که از زخم تخلیه می شود و می تواند به پوست اطراف آن آسیب برساند کمک می کنند.
• مراقب باشید. از زخم در برابر ضربه یا آسیب محافظت کنید.
• تغذیه صحیح داشته باشید. درست غذا خوردن به بدن شما عناصر سازنده مورد نیاز برای بهبود را می دهد.
• اگر زخم شما روی پا یا مچ پا است ، آن را از آلودگی با شستشوی صحیح دور نگه دارید. زخم باید با پوشش های ضد آب خشک نگه داشته شود تا درگیر عفونت و سایر مشکلات نشود.

تغییر پانسمان

وجود یک پانسمان تمیز روی زخم به بهبود آن کمک می کند. ارائه دهندگان خدمات بهداشتی شما می توانند نحوه تغییر پانسمان را به شما آموزش دهند و به شما اطلاع می دهند که چه مدت باید پانسمان خود را تعویض کنید. آنها محصولات خاصی را برای استفاده نیز توصیه می کنند.

آماده شدن برای تعویض پانسمان

• محل کار خود را تمیز کنید.
• وسایل خود را آماده کنید.

پانسمان قدیمی را بردارید!

• دستان خود را با صابون و آب گرم یا یک محصول بر پایه الکل بشویید.
• اگر دستکش دارید توصیه می شود ، آن را بپوشید.
• گوشه ها یا لبه های پانسمان یا نوار را به آرامی بلند کنید. اگر به پوست می چسبد ، لبه ها را با یک ماده پاک کننده چسب ، یک پد گاز مرطوب یا یک حوله کاغذی مرطوب آغشته کنید.
• پوست اطراف ناحیه بانداژ را نگه دارید. نوار یا پانسمان را به آرامی بردارید.
• لبه های پانسمان را به سمت مرکز زخم بلند کرده و سپس آن را به آرامی از روی زخم بلند کنید.
• اگر پانسمان به زخم چسبید ، آن را با محلول نمک خیس کنید این به شل شدن آن کمک کند.
• پانسمان قدیمی را با احتیاط درون کیسه زباله پلاستیکی بیندازید.
• دقت داشته باشید که پانسمان قدیمی را در کیسه ایی مقاوم بندازید.
• دستکش ها را برداشته و دوباره دستان خود را بشویید.

زخم را تمیز کنید!

بعد از جدا کردن پانسمان ، ممکن است یک مایع ضخیم ، زرد و چرک مانند روی زخم خود ببینید. این مورد خوب است! این بدان معنی است که پانسمان باعث مرطوب نگه داشتن زخم شده است که این به بهبود زخم کمک می کند. با تغییر پانسمان، زخم را به آرامی بشویید.  برای تمیز کردن زخم این مراحل را دنبال کنید:

• دستکش جدید بپوشید.
• یک حوله روی زخم قرار دهید.
• یک اسفنج یا پد گاز را با آب خیس کنید.  سپس با کمک آن زخم را به آرامی تمیز کنید.
• از مرکز زخم شروع کنید.از لبه های خارجی زخم به سمت مرکز نروید. این می تواند میکروب ها را به داخل زخم منتقل کند. اطمینان حاصل کنید که هر گونه تخلیه مایعی از زخم را پاک می کنید.
• پارچه یا گاز خود را بیرون بیاندازید و به تعداد دفعات مورد نیاز یک پارچه جدید استفاده کنید.
• مجدداً زخم را با استفاده از یک تکه گاز و محلول آب نمک شستشو دهید تا بقایای آلودگی که با اولین تمیز کردن پاک نشده است از بین برود.
• مواد تمیز کننده را درون کیسه زباله پلاستیکی بیندازید.
• پوست اطراف زخم را با زدن حوله نرم و تمیز خشک کنید.
• زخم را از نظر قرمزی ، تخلیه ، تورم یا بو بررسی کنید.
• بافت جدید در روی زخم قرمز روشن یا صورتی است و به صورت برآمدگی یا براق به نظر می رسد. مزاحم این بافت نشوید زیرا بسیار شکننده است و به راحتی خونریزی می کند.

یک پانسمان جدید بگذارید!

• پانسمان جدید را باز کرده و از بسته خارج کنید. در صورت لزوم آن را به اندازه زخم، برش دهید.
• پانسمان را با دقت روی زخم قرار دهید.
• پانسمان را با استفاده از نوار در محل خود محکم کنید.
• دستکش ها را برداشته و دستان خود را بشویید.

ساخت محلول نمکی

• یک ظرف تمیز تهیه کنید.
• از 1 پیمانه (4 فنجان) آب مقطر استفاده کنید ، یا 1 پیمانه آب شیر را به مدت 5 دقیقه بجوشانید. از آب چاه یا آب دریا استفاده نکنید.
• 2 قاشق چایخوری نمک غذا اضافه کنید.
• آب و نمک را خوب مخلوط کنید تا نمک کاملا حل شود.
• قبل از استفاده محلول را در دمای اتاق بگذارید.

محلول نمکی را می توان در دمای اتاق در یک بطری شیشه ای یا پلاستیکی محکم نگهداری کرد. می توانید آن را تا یک هفته نیز نگه دارید. (همیشه روی محلول نمکی برچسب بزنید و تاریخ را روی آن بنویسید.)

چه زمانی باید با ارائه دهندگان خدمات بهداشتی خود تماس بگیرم؟

علائم زیر می تواند به این معنی باشد که زخم شما آلوده است و شما باید با ارائه دهنده خدمات بهداشتی خود تماس بگیرید:

• تب یا لرز ، حالت تهوع یا استفراغ
• افزایش درد در محل زخم
• قرمزی یا تورم در اطراف یا گسترش از محل زخم
• محل زخم یا اطراف آن در اثر لمس احساس سوزش می کند.
• بوی بد ناشی از زخم پس از تمیز شدن زخم
• هرگونه تغییر در رنگ یا میزان تخلیه زخم

درست غذا خوردن برای کمک به بهبودی

وجود زخم نیاز های اضافی را به بدن وارد می کند. برای بهبودی ، به کالری بیشتر و مواد مغذی بیشتری نیاز دارید. اگر به اندازه کافی غذای مناسب دریافت کنید ، زخم ها سریعتر بهبود می یابند و در صورت عدم دریافت ، آهسته تر بهبود می یابند. برای ترویج بهبود ، دستورالعمل های زیر را دنبال کنید.

• پروتئین. پروتئین مواد لازم در بدن را برای ترمیم عضلات و پوست فراهم می کند. همچنین به تقویت سیستم ایمنی کمک می کند. روزانه 3 تا 4 وعده بخورید.  منابع خوب پروتئین عبارتند از:
  • گوشت حیوان بدون چربی ، مانند گوشت گاو، مرغ ، یا ماهی
  • لوبیای خشک ، نخود فرنگی ، عدس یا توفو
  • آجیل ، کره بادام زمینی ، یا سایر مغذها
  • پنیر ، ماست یا تخم مرغ
• کربوهیدرات ها. کربوهیدرات ها انرژی لازم برای بهبودی بدن شما را تأمین می کنند. گزینه های کربوهیدرات عبارتند از:
  • نان و غلات سبوس دار
  • سیب زمینی ، برنج یا ماکارونی
  • انواع میوه ها و سبزیجات
  • غذاهایی با ویتامین A مانند میوه ها و سبزیجات نارنجی روشن و سبزیجات برگ سبز تیره
  • غذاهای حاوی ویتامین C مانند مرکبات ، فلفل ، گوجه فرنگی ، توت فرنگی ، طالبی و کلم بروکلی
  • اگر دیابت دارید ، رژیم و توصیه های دارویی دیابت را به دقت دنبال کنید. اگر زخم های شما بهبود نمی یابند ، با متخصص تغذیه یا سایر ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی این موضوع را پیگیری کنید.
• شیر و محصولات لبنی. اینها منابع خوبی از کربوهیدرات و پروتئین هستند.  در صورتی که پزشک شما نگفته است لبنیات نخورید ، حتماً حداقل 3 وعده در روز لبنیات مصرف کنید. ( شیر سویا را می توان جایگزین شیر معمولی کرد.)
• اب. نوشیدن آب مایعی که به دلیل زخم از دست رفته است را جایگزین می کند. حتماً روزانه حدود 6 تا 8 فنجان مایعات بنوشید ، مگر اینکه پزشک خلاف این را به شما بگوید.

حتماً غذاهای سالم مصرف کنید!

بعضی از افراد در خوردن غذا به اندازه کافی مشکل دارند. این ایده ها که ممکن است کمک کنند:

• وعده های غذایی کم حجم را بیشتر بخورید. خوردن 6 وعده غذایی کوچک در روز به جای 3 وعده غذایی بزرگتر ممکن است آسان تر باشد.
• میان وعده های سالم بخورید.  مصرف میان وعده های سالم از جمله موارد زیر به بهبود کمک می کند:
  • پنیر
  • میوه
  • کره بادام زمینی یا آجیل و سیب های خرد شده
  • گرانولا
• ویتامین ها و مواد معدنی. همانطور که در بالا توضیح داده شد ، می توانید بیشتر ویتامین ها و مواد معدنی مورد نیاز خود را از رژیم غذایی متعادل دریافت کنید. حداقل روزانه یک وعده گوشت قرمز ، غلات غنی شده یا سبزیجات با برگ سبز تیره بخورید.
• اگر حداقل 5 وعده در روز میوه و سبزیجات نمی خورید ، ممکن است پزشک یا متخصص تغذیه در صورت کمبود این مواد ، یک مولتی ویتامین روزانه یا یک مکمل اضافی ویتامین D را به شما پیشنهاد دهند. فقط ویتامین ها یا مواد معدنی توصیه شده توسط ارائه دهنده خدمات بهداشتی را مصرف کنید.

اگر برای دریافت کالری و پروتئین کافی در رژیم خود به کمک بیشتری نیاز دارید ، با یک متخصص تغذیه تماس بگیرید. ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی می توانند به شما کمک کنند.

Source: www.intermountainhealthcare.org